Knattspyrnufélagið FRAM

Heimavöllur blíðunnar

Árið 1962 fór HM í fótbolta fram í Síle. Heimaþjóðin, sem
hafði svo sem ekki verið kunn af stórafrekum á fótboltasviðinu kom mjög á óvart
og fór alla leið í undanúrslit. Heimavöllurinn skipti þar vafalítið miklu máli,
en mögulega líka afar óhefðbundin nálgun þjálfara síleanska liðsins…

Þjálfarinn taldi að fyrir hverja viðureign væri gott að láta
leikmenn sína borða einhverja þá afurð sem teljast mætti einkennandi fyrir
mótherjana. Óljóst er hvort þetta átti að tryggja einhverja andlega yfirhönd
gegn andstæðingunum eða hjálpa leikmönnum að skilja hugsunarhátt þeirra. Í það
minnsta voru leikmenn Síle látnir maula ostbita fyrir leikinn gegn Sviss,
pylsur áður en leikið var við Vestur-Þjóðverja og pasta áður en röðin kom að Ítölum.
Eftir það urðu leikar æsilegri. Fyrir leikinn gegn Sovétríkjunum í
fjórðungsúrslitum fengu leikmennirnir vodkastaup og kaffibolla áður en keppt
var við Brasilíu í undanúrslitum.

Minnugur þessarar snjöllu tækni Sílemanna ákvað
fréttaritarinn að maula harðfisk yfir leik Magna og Fram. Grenivík er fræg
fyrir harðfisk sinn Og svo er harðfiskur líka svo góður.

Eyjafjörður er yndislegur staður – einkum þó á tölvuskjá.
Þriðja árið í röð léku Framarar deildarleik á Grenivík og enn og aftur átti
fréttaritari Framsíðunnar ekki heimangengt, þrátt fyrir miklar heitstrengingar
um að í ár skyldi takast að mæta á Grenivíkurvöll. Þetta dáðleysi er vissulega
illt afspurnar, en afsakast þó af því að fréttaritarinn þarf að fara til
Akureyrar á þriðjudaginn og það eru takmörk fyrir því hvað leggjandi er á gamla
menn að keyra oft um Húnavatnssýslurnar í einu og sömu vikunni.

En þá bar vel í veiði að Grenvíkingar halda úti öflugu
netsjónvarpi: Magna TV, þar sem sýnt er frá leikjum með einni myndatökuvél og
vöskum lýsanda. Fréttaritarinn gat því komið sér fyrir í eldhúsinu sínu eins og
fínn maður, drukkið kaffi úr pressukönnunni góðu og – eins og áður hefur komið
fram – maulað úrvalsharðfisk sem eldri borgari af Suðurnesjum auglýsir á
samfélagsmiðlum og selur á bílaplönum fyrir reiðufé. Afar þjóðlegt
fótboltasnarl, hvað allir athugi.

Sannast sagna hefði þurft arnarsjón til að fylgjast með
smáatriðum í leiknum með þessu móti, en lýsandi leiksins bjargaði miklu með
fjörlegri frásögn og kjarnyrtri norðlensku. Að hætti heimamanna nýtti hann
hvert tækifæri til að dásama veðráttuna og gaf vellinum það háfleyga nafn
„heimavöllur blíðunnar“, sem er nú ekki dónalegt.

Helst var að sjá að Framliðið byrjaði með þriggja manna
varnarlínu fyrir framan Ólaf, þá Aron Kára, Unnar og Arnór Daða. Már og Magnús
skeiðuðu upp og niður kantana, Albert og Hilmar voru á miðjunni, með Fred rétt
fyrir framan sig og Alexander og Aron Snæ fremsta. Þórir var utan hóps,
væntanlega vegna meiðsla. Allt er þetta þó sagt með miklum fyrirvörum, enda
norðlenski hreimur þularins dáleiðandi.

Framarar byrjuðu af krafti, þótt heimamenn fengju raunar
fyrsta góða færið eftir aðeins fáeinar sekúndur. Okkar mönnum reyndist auðvelt
að komast upp kantana og krossa fyrir, en heimamenn voru fastir fyrir og
vörðust mel. Eftir innan við tíu mínútna leik lá þó boltinn í netinu. Góð
sending inn í teiginn rataði beint á kollinn á Alexander sem skallaði örugglega
í efra hornið, 0:1.

Fimm mínútum síðar mátti litlu muna að Alexander tvöfaldaði
forystuna, þegar hann fékk knöttinn í dauðafæri í teignum frá Má, en markvörður
Magna varði glæsilega. Sókn Fram var þung á þessum tíma og því kom jöfnunarmark
Grenvíkinga býsna óvænt á fimmtándu mínútu þegar framherji Magna komst einn í
gegn og vippaði snyrtilega yfir Ólaf sem reyndi að verjast með því að hlaupa
langt út úr marki sínu, 1:1.

Markaveislan hélt áfram á tuttugustu mínútu þegar Fred nýtti
sér mistök í Magnavörninni, lagði boltann á Arnar Snæ sem átti laflaust skot af
löngu færi sem virtist ekki ætla að valda neinni hættu. Einhvern veginn lak
boltinn hins vegar inn, 1:2 og fréttaritarinn gat með góðri samvisku fengið sér
meiri harðfisk.

Það sem eftir leið hálfleiks virtist Framliðið mun líklegra
til að auka forystuna en heimamenn að jafna. Albert lét mikið til sín taka á
miðjunni og framherjarnir voru góðir í að koma sér í færi. Í einni slíkri sókn sendi
Albert boltann á Fred sem lét skot ríða af sem söng í stönginni.

Fréttaritaranum var létt í skapi í leikhléi, þar sem hann
dundaði sér við að raða gömlum pappírskiljun í Benno-geisladiskahillu úr IKEA.
Minnugur þess hvernig vinyl-plöturnar sneru aftur, ætlar fréttaritarinn að vera
undir allt búinn þegar geisladiskarnir munu slá í gegn á ný. Þá verður hann með
sína Benno-hillu tilbúna á besta stað í borðstofunni og getur hæðst að flónunum
sem eiga engar geisladiskahillur!

Það er auðvelt að gleyma sér við bókaröðun og seinni
hálfleikur var hafinn þegar fréttaritarinn hafði rænu á að hækka aftur í
tölvunni. „Djöfullur er þetta!“ – hrópaði sá norðlenski hátt og snjallt þegar
Magnamaður þrumaði í stöngina úr galopnu færi. Greinilegt var að heimamenn komu
ákveðnir til leiks og sköpuðu sér nokkur hálffæri á upphafsmínútum seinni
hálfleiks.

Eftir tíu mínútna leik fór Már af velli fyrir Tryggva Snæ.
Var sá fyrrnefndi orðinn þreyttur eftir linnulítil hlaup og auk þess á gulu
spjaldi.

Eftir um klukkutíma leik náðu Framarar yfirhöndinni á ný í
spilinu, þótt Magni héldi áfram að ógna með skyndisóknum. Greinilegt var að Jón
þjálfari lagði meira upp úr að halda fengnum hlut en að freista þess að drepa
leikinn með þriðja markinu og var fremur varnarsinnuð skipting þar sem Haraldur
kom inn á fyrir Mgnús til marks um það.

Fred vildi fá víti fyrir hringingu á 65. mínútu, en ágætur
dómari gerði líklega harett í að leiða það hjá sér. Framsóknin var þung á
þessum tíma en þó án þess að skapa neina raunverulega hættu. Lokaskiptining kom
svo á 83. mínútu þegar Andri Þór leysti Aron Snæ af hólmi. Ekki varð sú
breyting til að létta mikið líf lýsandans líflega sem kveinkaði sér í sífellu
yfir að leikmenn Fram hétu nánast allir sama nafninu eða í það minnsta byrjuðu
nöfn þeirra allra á A.

„Ansans óréttlæti“ – hrópaði sá grenvíski hátt og snjallt í
uppbótartíma þegar dómarinn vildi ekkert hlusta á ákall Magnamanna um
vítaspyrnu og í blálokin fór Ólafur langt út úr markinu til að slá knöttinn
frá, sem fór þó ekki betur en svo að einn svart- og hvítröndóttur náði skoti að
marki sem Unnar varði vel. Rétt á eftir var flautað til leiksloka. Dýrmæt þrjú
stig á erfiðum útivelli. Þá er bara að halda dampi á móti Aftureldingu í næsta
leik, en þar verður enginn fréttaritari. Hann verður staddur á fótboltamóti
barna á Akureyri og það verður ekki rjómalogn og blíða mun hann finna lýsandann
frá Grenivík í fjöru.

Stefán Pálsson

Á döfinni

Mán. 3. ágúst  kl. 17:00  FRAM – Vestri Frestað
Lengjudeild karla Framvöllur
Lau. 8. ágúst  kl. 14:00  FRAM – Fjarðab/Höttur/Leiknir F. Frestað
2. deild kvenna Framvöllur
Lau. 8. ágúst  kl. 16:00  Keflavík – FRAM Frestað
Lengjudeild karla Keflavíkurvöllur

Samstarfsaðilar