Knattspyrnufélagið FRAM

Angistin

Árið 1983 varð Trausti Jónsson veðurfræðingur að hálfgerðri
rokkstjörnu á Íslandi. Hann fékk á skömmum tíma á sig orð fyrir að vera einhver
fyndnasti maður landsins og kallað var eftir því að honum yrði falin umsjón með
gerð sjálfs áramótaskaupsins. Falast var eftir Trausta sem skemmtikrafti á
samkomum hvers kyns karla- og kvennaklúbba. Hann náði meira að segja slíkri
frægð að þegar hann hvarf um hríð af sjónvarpsskjánum komst á kreik kvittur um
dauða þessa prúða vísindamanns. Slíkt er alþekkt þegar kemur að frægðarfólki.

Trausti var svo sannarlega veðurspámaður í sínu föðurlandi.
Nú kynni yngra fólkið að ætla að þessar gríðarvinsældir hafi skýrst af
einmunatíð og bongóblíðu sumarið 1983, en það er öðru nær. Sumarið 1983 var að
öllu leyti ömurlegt. Úrkoma var stöðug og kuldi um land allt. Gárungar efndu
til mótmælafundar við höfuðstöðvar Veðurstofunnar og kröfðust sólarglennu. Það
var grátt gaman.

Og það er einmitt við slíkar aðstæður sem veðurfréttamenn
geta blómstrað. Fregnir af sólstrandaveðri dag eftir dag bjóða ekki upp á neina
dýpt. Raunveruleg fegurð er ekki fólgin í logni og pastellitum heldur ólgu og
átökum. Hvaða fábjáni sem er getur verið glaður. Það eru vonbrigðin sem reyna
á.

Fréttaritari Framsíðunnar hefur notið góðs af þessu síðustu
misserin. Leik eftir leik hefur hann orðið þeirrar gæfu aðnjótandi að fá að
skrifa um leiki í kulda, leiki í vosbúð, leiki með vondu kaffi, leiki sem
tapast útaf farsakenndum varnaleik í hornspyrnum eða þegar einhver rauðhærður
bólugrafinn táningurinn kemur af varamannabekk hins liðsins til þess eins að
jafna á fjórðu mínútu uppbótartíma. Lýsingar á þessum sameiginlegu skipbrotum
hafa oftar en ekki náð að bæra sameiginlega strengi í brjóstum stuðningsmanna
Fram og þar af leiðandi aflað pistlunum nokkurra vinsælda. (Áður en lengra er
haldið og til að afstýra því að áhugafólk um líkamsvirðingu gangi af göflunum
er rétt að taka fram að fréttaritarinn er ekki sérstaklega á móti unglingum,
bólugröfnum né rauðhærðum. Einhverra hluta vegna virðast sniðmengi þessara
þriggja hópa hins vegar alltaf enda á að skora á móti okkur.)

En hvað má þá einn vesalings fréttaritari gera andspænis
leik eins og þeim sem boðið var upp á í Sambamýri í dag? Hvernig er hægt að
fella pistlaform sem sniðið er að umsögn um meðalmennsku og brostnar vonir að
stórsigri á gömlum fjandvinum í unaðsblíðu, á degi þar sem meira að segja
tebolluafskurðurinn í Framherjakaffinu gerði atlögu að Michelinstjörnu? Það er
erfitt. Og þrúgandi.

Það var reyndar fátt í byrjun dags sem benti til að boðið
yrði til slíkrar veislu á Framvellinum. Fréttaritarinn mætti á slaginu þrjú til
að komast í fínukarlaherbergið þar sem boðið er upp á Nóa-konfekt og töflufund
með Nonna þjálfara. Þar var varla köttur á kreiki. Mestöll þjóðin er útúr bænum
að eyða ferðaávísuninni og að berjast um síðustu brauðhleifana og
neskvikkdósina í súpermörkuðunum á Vík og Kirkjubæjarklaustri. Haft var að orði
að nær hefði verið að spila leikinn í Grímsnesinu í von um að fá einhverja
áhorfendur.

Jón Sveinsson veit þó að það á ekki að láta þá sem mæta gjalda fyrir skróp hinna fjarstöddu og settist við eitt hringborðið í veislusalnum og útskýrði leikskipulagið fyrir fimm gestum…. Það var á þessa leið: Orri kom inn í byrjunarliðið í fyrsta sinn í sumar og Aron Kári í vörnina. Sá fyrr nefndi leysti Magnús af hólmi en sá síðarnefndi kom í stað Arnórs Daða sem varð fyrir einhverju hnjaski í Þróttarleiknum.

Ólafur var vitaskuld í markinu með varnarlínuna Jökul, Hlyn, Aron Kára og Harald fyrir framan sig. Fred og Már voru á sitthvorum kantinum, Orri og Unnar á miðjunni með Albert fyrir framan sig og Þóri fremastan uppi. Albert fékk því öllu sóknarsinnaðra hlutverk en í flestum leikjum hingað til. Nonni gerði ráð fyrir Þórsurum grjóthörðum – sem er mun kurteisari lýsing á Þórsliðinu en fréttaritari hefði notað sjálfur.

Það var fámennt í stúkunni þegar flautað var til leiks.
Áhorfendum átti þó eftir að fjölga mjög þegar leið á, svo opinbera talan – 205
– verður að teljast ansi varfærnislegt mat. Meðal fjarstaddra mætti nefna
markafleyginn góða, en félagi Valur Norðri er á einhverjum þvælingi um
landsbyggðina. Þetta eru orðnar ansi margar fjarvistir í sumar, en fréttaritarinn
mun þó ekki gagnrýna Val fyrir það enda er hann frá Kópaskeri og við fólk þaðan
treður enginn klókur maður illsakir.

Leikurinn fór rólega af stað en fyrsta hálffærið leit dagsins ljós eftir um sex mínútur þegar Halli sendi á Þóri sem skaut yfir. Þórsarar voru þó meira með boltann þessar fyrstu mínútur og var geðþekkur Framari og íþróttafréttamaður RÚV í miðjum klíðum að kvarta við fréttaritara um skort á baráttukrafti í Framliðinu þegar áhyggjurnar raungerðust, Framarar náðu ekki að hreinsa frá eftir horn gestanna og boltinn lá í netinu, 0:1. Stuðningsmenn á pöllunum hugsuðu sitt og fátt gott… nema þá helst fréttaritarinn sem sá í hillingum Trausta Jónssonar-frægð eftir að hafa skrifað enn einn súldar og nepjupistilinn.

En leikmenn Fram voru ekki á þeim buxunum að láta svona smábakslag koma sér úr jafnvægi. Þremur mínútum eftir markið, eftir rétt um stundarfjórðungs leik, náði Fred lúmsku langskoti sem Þórsmarkvörðurinn mátti hafa sig allan við að missa ekki aftur fyrir línuna. – Hvar er undirskriftalistinn fyrir að fá marklínutækni í Lengjudeildina?

Það þurfti engar myndavélar mínútu síðar þegar Fred jafnaði
með einu af mörkum sumarsins. Hann fékk boltann fyrir utan teig, rakti hann
áfram 2-3 skref, sneri síðan á punktinum og negldi upp í samskeytin, 1:1.

Þórsarar höfðu ekki fyrr tekið miðjuna en þeir misstu
knöttinn og Framarar blésu til sóknar. Albert, sem var frábær í leiknum í þessu
sókndjarfa hlutverki, féll við – en fékk ekki víti. Mínútu síðar átti Þórir
gott skot að marki og enn leið ekki nema mínúta áður en Fred var nærri búinn að
skora aftur, en Þórsmarkvörðurinn varði vel í horn. Tóku nú að renna tvær
grímur á fréttaritara sem sá fram á sinaskeiðabólgu eftir allt párið með þessu
áframhaldi.

Á 24. mínútu átti Þórir sendingu inn á Albert sem stóð þar í
teignum með Þórsara sem hefði auðveldlega átt að ná að hreinsa frá, en kaus í
staðinn að detta hálfvegis á rassinn og skilja Albert eftir á auðum sjó þar sem
hann skoraði auðveldlega, 2:1. Mínútu síðar var staðan svo orðin 3:1, í það
sinnið eftir að Fred lék varnarmann Þórsara grátt og skoraði snyrtilega. –
Áberandi var að nánast allar sóknir Framara á þessum tíma komu upp sama
kantinn. Jón Sveinsson hefur sýnt að hann er mjög glöggur á veikleika í liði
andstæðinganna og sækir grimmt á það sem hann metur sem veikustu hlekkina.

Orri hefði getað aukið forystuna enn frekar áður en halftime
var kominn á klukkuna. Skömmu síðar fékk Fred hins vegar högg á hnéð og þurfti
að yfirgefa völlinn um tíma til aðhlynningar. Hann virtist illa kvalinn og stóð
mönnum ekki á saman, enda sama hnéð búið að valda honum vandræðum í sumar. Hann
kom fljótlega aftur inná en við þetta atvik var eins og Framarar drægju úr
sóknarþunganum og leyfðu gestunum að komast meira inn í leikinn – þó án þess að
skapa sér margt sem tínandi er til.

Þrátt fyrir hrjúft yfirbragð er fréttaritari Framsíðunnar
ljúfur sem lamb og ákvað hann því að taka kunningja sinn, sveitapilt úr
Akrarhreppi sem gerðist snemma Þórsari, með í Framherjakaffið – svo hann fengi
amk eitthvað út úr leiknum. Almenn kátína ríkti í kaffinu, þótt flestir væru
tortryggnir undir yfirborðinu, brenndir af svipugöngum fortíðarinnar. Gauti
Laxdal var þó allra manna kátastur og fögnuðu hann og fréttaritarinn hvor öðrum
vel – enda Luton Town, eftirlætislið beggja í Englandi, nýbúið að vinna frægan
sigur og tryggja áframhaldandi veru sína í deild hinna næstbestu. Ef til vill
meira um það síðar.

Seinni hálfleikur byrjaði eins og sá fyrri, örlítið
varfærnislega þar sem Þórsarar virtust ætla að gera sig líklega. Það var þó
snarlega kæft í fæðingu. Framarar voru fljótir upp völlinn í hvert sinn sem
gestirnir misstu boltann. Það gerðist á fimmtugustu mínútu þar sem Fred, Orri
og Albert geystust upp – léku hratt sín á milli og að lokum kom sending fyrir
markið þar sem Halli kom aðvífandi og skoraði, 4.1. Gott mark hjá bakverðinum
þar sem einu vonbrigðin voru þau að hvorki Óskar né Kristján – umsjónarmenn
hins frábæara Fram-poddkasts og helstu aðdáendur Haraldar hafi verið fjarri
góðu gamni, líklega eitthvað að fíflast á Twitter eins og vanalega.

Beint í kjölfar marksins fengu Framarar nokkuð misgóð færi
til að auka muninn enn frekar. Elstu menn í stúkunni fóru að rifja upp leik
Fram og Þórs árið 1996 í þessari sömu deild, sem lauk 8:0 sælla minninga. Var
eitthvað svipað í kortunum? Og hver yrði Michael Payne þessa leiks?

Orri fór af velli eftir tæplega klukkutíma leik og Alexander
kom inn í staðinn. Fred og Þórir fóru sömu leið fimm mínútum síðar – brasilíski
töframaðurinn þó ekki fyrr en eftir að hafa skotið naumlega framhjá. Inn komu
Magnús og Aron Snær.

Mótlætið fór vægast sagt ekki vel í Þórsara og eru þeir þó
kvartsárir fyrir. Framherji Þórsliðsins ákvað að löðrunga Unnar beint fyrir
framan dómarann. Hafi það verið hluti af snjallri leikáætlun þá mistókst hún og
Þórsarar luku keppni tíu.

Þegar kortér var til leiksloka breytti Alexander stöðunni í
5:1 eftir fína fyrirgjöf frá Jökli, sem var stórgóður í leiknum (einkunn sem
raunar er óhætt að skella á allt Framliðið). Í kjölfarið réðst Nonni í tvöfalda
skiptingu til að gefa fleiri mönnum tækifæri. Albert og Jökull fóru af velli
fyrir Tuma og Tryggva. Talnaglöggir lesendur hafa áttað sig á að þetta eru í
allt fimm skiptingar og því var engin eftir þegar Halli fór meiddur af velli á
85. mínútu. Vonandi ekkert alvarlegt.

Síðustu mínúturnar einkenndust af stórskotahríð. Þórsarar
voru hættir og því frekar kæruleysi okkar manna en varnartilburðum hvítklæddra
að þakka að mörkin urðu ekki fleiri. Og þó! Í uppbótartíma unnu Framarar
boltann og brunuðu fram í stórum hópum. Boltinn barst á Alexander sem afgreiddi
hann snyrtilega í netið, 6:1. – Örlítið vandræðalegt fyrir spekingana í
vinsælum útvarpsþætti hér í borg sem afgreiddu framliðið um helgina með þeim
orðum að það væri ekki nógu sókndjarft.

Og þannig lýkur þessum pastellitaða og lognmollulega pistli.
Tóm leiðindi. Lofa meiri dramatík eftir næsta leik á móti Fylki í bikarnum.

Stefán Pálsson

Á döfinni

Mán. 3. ágúst  kl. 17:00  FRAM – Vestri Frestað
Lengjudeild karla Framvöllur
Lau. 8. ágúst  kl. 14:00  FRAM – Fjarðab/Höttur/Leiknir F. Frestað
2. deild kvenna Framvöllur
Lau. 8. ágúst  kl. 16:00  Keflavík – FRAM Frestað
Lengjudeild karla Keflavíkurvöllur

Samstarfsaðilar