„Ertu viss um að þú sért maður í þetta?“ – spurði örlítið áhyggjufull eiginkona fréttaritara Framsíðunnar þegar hún skutlaði honum Ölver um tvöleytið í dag. Hún horfði á útúrkvefaðan maka sinn, í yfirvigt og á sextugsaldri og sá að þetta myndi aldrei fara vel. Blessuð konan er þó eldri en tvævetur og veit að hósti, hor og slím stöðva ekki fréttaritarann í að horfa á tvö uppáhaldsfótboltaliðin sín þegar mikið er undir. Fyrri leikur dagsins var Luton : Stockport. Og það var leikur á Wembley.
Í apríl árið 2000 vann Íslendingaliðið Stók svokallaðan Framrúðubikar – sem er bikarkeppni neðrideildarliða á Englandi. Morgunblaðið sendi fréttaritara sinn Björn Inga Hrafnsson á vettvang og niðurstuðan var fjórar blaðsíður í íþróttakálfi blaðsins þriðjudaginn eftir. Búast má við að ekki minna púðri verði varið í að segja frá hinum fræga sigri Luton í dag, í keppninni sem í dag er kennd við Bílasölu Guðfinns eða e-ð álíka. Valinkunnur sex manna hópur hafði komið sér fyrir í hliðarálmu á Ölveri. Hvar Stockport-stuðningsmennirnir sátu á Óðinn vita. Eftir frægan sigur og allnokkra Guinness-bjóra leið að ferð upp í efri byggðir. Goggi gjaldkeri (sem heitir svo af því að hann var mjög lengi gjaldkeri húsfélagsins í blokk fréttaritarans) var bílandi og bauð upp á ferð í Dal draumanna…
Frekar en að fara í fínumannaboðið ákváðu fréttaritarinn og verkalýðssinninn Goggi að blanda frekar geði í Bar8unni. Þar voru Kristján Skutulsfjarðartrymbill ásamt bróður sínum og Brynjólfur biskup og var þar rætt fjálglega um fótbolta hér á landi sem annars staðar. Á sjónvarpsskjánum mátti sjá byrjunarliðið: Viktor í marki. Þorri, Sigurjón og Kyle í öftustu varnarlínu. Halli og Kennie í bakvörðum/á kantinum. Israel aftastur á miðjunni með Simon og Frey fyrir framan sig. Vuk frammi ásamt Atla Þór – sem við fengum í okkar raðir vitandi að hann skorar öll sín mörk á móti Fram og því skynsamlegt að gera hann óskaðlegan með þessum hætti! Fred fjarri góðu gamni en annars nokkuð nærri okkar besta liði.
Það var ekkert sérstaklega hlýtt í veðri en algjört logn í stúkunni svo engum átti að verða meint af. Áhorfendur voru eitthvað á níunda hundraðið og hefðu mögulega verið fleiri ef göngunum hefði ekki verið lokað um það leyti sem flautað var til leiksloka. Hvarvetna mátti sjá fólk gæða sér á Framborgurum. Michelin-stjarnan hlýtur að vera innan seilingar.
Leikurinn hófst. Fréttaritarinn og Goggi gjaldkeri sátu á kunnuglegum slóðum. Rabbi trymbill mætti ferskur úr fermingarveislu hjá fyrrnefndum Birni Inga þegar vel var liðið á fyrri hálfleikinn. Skjaldsveinninn Valur Norðri var hins vegar í dagpeningaharki í útlandinu að venju og því enginn markafleygur innan seilingar. Sem var kannski eins gott eftir á að hyggja.
Leikurinn byrjaði rólega. Framarar ívið sterkari en þurftu alltaf einni snertingu of mikið í hverri sóknaraðgerð. Halli var röskur fram á við og Þorri, Atli og Kyle komust allir í hálffæri á fyrstu tuttugu mínútunum. Skagamenn lágu til baka og treystu á hraðaupphlaup. Skagaliðið naut þess líka að dómari leiksins leyfði þeim talsverða hörku. Skaplegasta færið í fyrri hálfleik var skalli Framara á markamínútunni (sem er líklega ekki kölluð markamínúta nokkurs staðar annars staðar en á Íslandi og það líklega vegna þess að Bjarni Fel flutti frétt á níunda áratugnum um að flest mörk væru skoruð á 43. mínútu… sem er líklega ekki satt).
Í hléi var hlaðið á batteríin í Bar8unni. Hljóðið í mannskapnum var nokkuð gott og menn frekar trúaðir á góðan seinni hálfleik. Og í byrjun var útlitið bara ansi gott. Á 48. mínútu vann Vuk boltann eftir klaufaleg mistök í Skagavörninni. Skyndisóknin virtist ætla að renna út í sandinn þegar Israel náði gullsendingu á Kennie úti á kanti sem ákvað að negla bara fyrir þar sem Atli kom aðvífandi og rak tánna í boltann, 1:0. Maðurinn sem skorar alltaf á Salatinu er búinn að skora sitt fyrsta mark í ár á Salatinu!
Var ísinn brotinn? Kæmu Frammörkin nú á færibandi og gulklæddir keyrðu sneytir heim um fjörðinn? Ónei. Við Frammarkið var eins og fótunum væri svipt undan leik okkar manna. Jöfnunarmarkið kom eftir darraðardans í vítateignum þremur mínútum síðar og tveimur mínútum þar á eftir var Markús Páll (sem er nafngreindur þrátt fyrir að vera leikmaður úr vonda liðinu því hann er okkar hold og blóð) búinn að breyta stöðunni í 1:2. Á þessum tímapubnkti stóð ekki steinn yfir steini í Framvörninni. Markús Páll skoraði öðru sinni, 1:3 og minnstu mátti muna að fjórða Skagamarkið liti dagsins ljós áður en okkar menn náðu aðeins að taka sig saman í andlitinu.
Sænski Svarfdælingurinn hafði komið inná fyrir Atla rétt áður en þriðja markið kom. Sá síðarnefndi hafði gert vel en er að stíga upp úr meiðslum og því skiljanlega hvíldur. Israel átti ágætis markskot en var tekinn útaf skömmu síðar fyrir Minga og Vuk fór sömu leiðis af velli fyrir Bjarna Pál sem ber það strákslega nafn „Baddi“ aftan á treyjunni og verður mögulega kallaður það eftirleiðis í þessum pistlum.
Fátt benti til að okkar menn næðu að kóra sig aftur inn í leikinn, en á 75. mínútu kom óvænt mark upp úr hornspyrnu. Boltinn barst á Frey sem vippaði inn í teig þar sem Sigurjón skoraði með fótunum, 2:3 og allt í einu var þetta aftur orðið leikur. Spennustigið var hátt og dómari leiksins, sem hafði ekkert verið sérstaklega sannfærandi í leiknum, tók að spreða gulum spjöldum eins og e-pillum á skemmtistaðnum Tetris á tíunda áratugnum. Þegar mínúta var eftir af venjulegum leiktíma fór Freyr af velli og Kristófer kom inn. Fjórum mínútum var bætt við.
Á 91. mínútu kom jöfnunarmarkið. Fram fékk horn sem Kristófer tók og sendi beint á kollinn á Kennie sem stóð einn og óvaldaður, 3:3. Allt trylltist á pöllunum og Kennie, sem var tvímælalaust maður leiksins fagnaði innilega. Það er alltaf svo mikið skemmtilegra að gera jafntefli þegar maður jafnar – og það seint! Á þessum þremur mínútum sem eftir liðu sköpuðu bæði lið sér færi. Á lokamínútunni var hrint í bakið á Jakobi sem féll til jarðar í teignum. Dómari leiksins, sem var ekki í nokkurri aðstöðu til að meta brotið ákvað ekki bara að sleppa því að dæma víti (sem var kannski skiljanleg ákvörðun) heldur spjaldaði Jakob og gaf honum þar með rauða spjaldið (sem er réttarmorð í landsliðsflokki).
3:3. Verra gæti það verið. Sjáumst öll á föstudaginn á Lambhagavellinum þar sem mótherjarnir verða Keflavík.
Stefán Pálsson