Tónleikahaldarinn Jakob Frímann Magnússon talaði fjálglega um það í aðdraganda stórtónleikanna á Þingvöllum að veðrið yrði ekki vandamál, ef þurfa þætti yrði gripið til svokallaðs veðurbreytis – hátæknimaskínu sem stuggar burt öllum óveðursskýjum. Fáir tóku mikið mark á þessum orðum og töldu líklega að um væri að ræða auglýsingamennsku og skrum. Hið rétta er að síðustu misserin hafa yfirvöld unnið að þróun veðurbreytis sem staðsettur er rétt vestan Leirtjarnar við rætur Úlfarsfells. Veðurbreytirinn er einkum keyrður á leikdögum Knattspyrnufélagsins Fram. Gærkvöldið var þar engin undantekning.
Það var glaðbeittur fréttaritari Framsíðunnar sem ók í leigubíl eins og fínn maður í Dal draumanna. Hagkvæmari ferðamátar voru ekki í boði, þar sem hann var að skila af sér hópi í sögugöngu í miðbænum og átti svo skömmu síðar að vera mættur í pallborð í veislusalnum á Lambhagavellinum. Salurinn var sneisafullur af fólki, væntanlega þó ekki til að hlusta á karlaraup fréttaritarans heldur til að gæða sér á piri piri-kjúklingi sem hirðmatsveinar félagsins göldruðu fram. Boðið var upp á tvær tegundir af kjöti: það dekkra var kryddaðra og bragðmeira. Það ljósara var kryddlítið og bragðdaufara. Myndlíkingarnar skrifa sig sjálfar fyrir fréttaritarann þessi dægrin…
Öll voru í veisluskapi. Alvöru stórleikur fyrir dyrum: Reykjavíkurmeistarar ársins 2023 á móti Reykjavíkurmeisturum ársins 2026. Óskaleikur hins hlutlausa áhorfanda.
Fyrstu slæmu tíðindin voru að sjá Kyle sitja meðal matargesta. Hann er frá vegna meiðsla. Atli mátti heldur ekki spila vegna skilyrða í lánssamningi. Fréttaritarinn ætlar að stilla sig um að nota þetta tækifæri til að lýsa andúð sína á slíkum samningum félaga á milli.
En það var samt engin ástæða til að kvarta yfir liðsuppstillingunni. Viktor í marki. Þorri og Sigurjón í öftustu vörn ásamt Israel sem leysti Kyle af hólmi. Ægir Jarl aftastur á miðjunni. Halli og Kennie vængbakverðir. Fred og Freyr á miðjunni og Vuk og Róbert frammi. Fréttaritarinn hafði spáð frægum 1:0 sigri og marki á upphafssekúndunum, svo það mátti ekki drolla á leiðinni í stúkuna.
Skjaldsveinninn Valur Norðri mætti rétt fyrir leik, nýkominn úr sveitinni og hafði því ekki náð heim að sækja markafleyginn. Höskuldarviðvörun: það kom ekki að sök. Stúkan var þéttskipuð og því var ákveðið að standa bara beint út frá miðlínunni. Rabbi og annar sonurinn voru mættir líka. Hnífsdalstrymbillinn var mættur á trommusettið og Geiramenn létu vel í sér heyra, framan af.
Fyrsta kortérið voru okkar menn með yfirhöndina. Róbert, sem var langsamlega líflegastur í Framliðinu, kom við sögu í tveimur prýðilegum sóknum og Ægir var nærri því að komast í gott skotfæri í þeirri þriðju. Víkingarnir byrjuðu ekki að ranka við sér fyrr en eftir rúmar fimmtán mínútur. Og svo kom vatnspásan sem eyðilagði allt!
Þegar fyrri hálfleikurinn var nákvæmlega hálfnaður þurfti að gera hlé á leiknum. Reyndar ekki til að brynna leikmönnum – svo öflug er þessi frumgerð veðurbreytisins ekki – heldur hafði markverði Víkinga með klunnaskap sínum tekist að rífa marknetið og meðan beðið var eftir mannskap frá Hampiðjunni til að stoppa í götin, þurfti að gera hlé. Eftir þessa óvæntu töf kom í ljós hverjir voru dökka kjötið og hverjir það ljósa í leiknum.
Víkingar færðu sig jafnt og þétt fram á við og okkar menn bökkuðu sem því nam. Einhvern veginn var eins og Víkingar kæmu sér ekkert í nein sérstök færi, en mörkin hrúguðust inn. Það fyrsta á 32. mínútu og okkar menn í köðlunum. Þetta slyppi þó líklega til ef okkur tækist að halda stöðunni í 0:1 fram í hálfleik… það tókst ekki. Á einhvern sérlega aulalegan hátt lak boltinn í netið á markamínútunni. Gestir með tveggja marka forystu í hléi og þótt bjartsýnismenn í veislusalnum reyndu að rifja upp viðsnúninginn mikla gegn Blikum á sínum tíma, höfðu fáir raunverulega trú á verkefninu.
Tibbling kom inná fyrir Vuk um leið og seinni hálfleikurinn hófst. Fred færði sig þá í sóknarlínuna. Hvorki hann né Freyr voru sjálfum sér líkir – frekar en nokkur annar Framari ef út í það er farið. Meira að sega liðstjórarnir á bekknum létu ekki á sér kræla.
Þriðja markið kom þegar seinni hálfleikur var fimm mínútna gamall. Eftir klukkustundarleið kom Byström inná fyrir Ægi Jarl og kortéri síðar fóru Fred og Halli af velli fyrir Badda og Mása – sem fékk á dögunum nýjan samning. Í millitíðinni hafði fjórða markið komið og það fimmta úr vítaspyrnu á 77. mínútu. Þegar hér var komið sögu snerist leikurinn bara um skaðaminnkun og að skellurinn yrði ekki enn stærri. Gestirnir úr Fossvoginum héldu áfram að syngja hástöfum: „Ikingut, Ikingut“, sem er frekar skrítið þótt vissulega hafi Ikingut verið hugljúf mynd um vináttu tveggja drengja og flótta undan hvítabjörnum.
Fáir ljósir punktar á kvöldi vonbrigða. Næsta stopp Akranes. Þá verður vonandi farið í dökka kjötið.
Stefán Pálsson