Síðustu misserin hafa viðureignir Fram og Víkinga í Bestu deildinni gengið undir skammstöfuninni RRB. Það er stytting fyrir Réttarmorðs- og rangleitnisbikarinn og gengur nokkurn veginn út á að Framarar eru betri en Víkingar á öllum sviðum fótboltans, en tapa að lokum eftir að hafa orðið fórnarlömb fáránlegra dómaramistaka og almennrar óheppni. Við höfum trekk í tekk verið hinir mórölsku sigurvegarar en ekki uppskorið neitt á stigatöfluna. Í kvöld var kynnt til sögunnar nýtt og ólíkt skemmtilegra afbrigði af RRB. Meira um það á eftir.
Fréttaritari Framsíðunnar hafði brunað um þjóðveginn mestallan daginn fyrir leik. Yngri sonurinn var í sumarbústað rétt fyrir utan Stykkishólm um helgina og hjálpfús faðir ákvað að sækja hann og vini hans. Rétt á miðri leið losnaði pústið undan bílnum sem hljómaði fyrir vikið eins og með trillu í eftirdragi alla leiðina. Næsta stopp: Smurstöðin Klöpp.
Verandi bíllaus ákvað fréttaritarinn að sníkja far með Adda úr bankanum, sem mætti reyndar ekki á happabílnum en því næstbesta. Þeir voru komnir í Dal draumanna í góðum tíma til að hakka í sig lasagne og hrásalati í fínumannaboðinu og bíða eftir Rúnari þjálfara til að tilkynna byrjunarliðið.
Í ljósi þess að Vuk er ennþá meiddur eftir að hafa verið blóðgaður af böðlunum úr Álafosskvosinni var uppstillingin nokkuð sjálfgefin. Viktor í marki. Sigurjón, Kyle og Þorri í varnarlínunni. Kennie og Halli bakverðir. Fred, Tibbling og Freyr á miðjunni. Róbert og Byström frammi. – Andstæðingana vantaði nokkra lykilmenn vegna leikbanna og meiðsla, auk þess sem þeir voru hálfilla áttaðir eftir langt Evrópuferðalan þar sem þeir tóku Gunnar Braga á þetta og týndu fötunum sínum.
Það var vel mætt í Lambhagasalatskálina í kvöld, veðrið milt og almennt fullkomið til fótboltaiðkunar – nema helst fyrir markverði liðanna í sitthvorum hálfleiknum sem máttu berjast við sterka kvöldsólina í augunum. Blessunarlega eru derhúfur aftur komnar í tísku.
Áður en leikurinn hófst kvaddi fréttaritarinn Adda, Ívar Guðjóns og Kjartan tannlækni og rölti yfir í almenninginn í Bar8unni, sem hefur nú verið færð í veislusal félagsins til samræmis við gildandi vínveitingaleyfi. Þar voru RÚV-starfsmennirnir Kristján Hnífsdalstrymbill og Þorkell Gunnar að kryfja leikinn. Þeir sögðu skrifað í skýin að sænska táningsundrið Byström myndi skora – hann skorar alltaf þegar hann er í byrjunarliði!
Handboltakempan Rúnar Kárason var á bjórdælunni í Bar8unni, en Fréttaritarinn þurfti þó sjálfur að grípa til gamalla takta úr Bjórskólanum þegar kom að því að skipta um kút. Það voru því tvær mínútur liðnar af leiknum þegar Fréttaritarinn og RÚV-arararnir tóku sér stöðu við miðlínu, ásamt Þorbirni Atla og Rabba trymbli sem var nýkominn úr sundi með synina tvo. Sá eldri er mikill ÍR-ingur og því þegar farinn að sigta út mótherja komandi tímabils í Bestu.
Fyrsta alvöru færi leiksins kom á tólftu mínútu. Aukaspyrna Víkinga á hættulegum stað fékk að fljúga óáreitt í gegnum vörnina og eftir að tveimum gestanna mistókst að ná til boltans hreinsaði Sigurjón í horn. Víkingar voru mun sterkari og boltinn að mestu á okkar vallarhelmingi. Skyndisóknir Framarar gátu þó valdið usla. Þannig náði Kennie flottri sendingu fyrir frá endamörkum á átjándu mínútu, sem Róbert var nærri búinn að pota inn, en gestirnir björguðu í horn.
Þótt mætining væri með ágætum fór lítið fyrir stuðningssöngvum. Helst að Víkingarnir kyrjuðu í einum kór: „Vík-ing-öhh“, sem hljómar dálítið eins og allir rappararnir sem nenna ekki að klára orðin sín. Þeir voru líka með stóran fána sem lögfræðingurinn og heimspekingurinn Hrannar, gamall skólabróðir Fréttaritarans veifaði í erg og gríð. Hann er nafngreindur, þvert á skýrar reglur þessara pistla um nafnleysi andstæðinga, enda stuðningsmaður en ekki leikmaður. Helgi Guðjónsson fær líka að koma hér fram undir nafni enda okkar eigið hold og blóð. Komdu aftur Helgi! Þú veist að þetta er ekki staðurinn fyrir þig!
Þegar nærri hálftími var liðinn af leiknum fengu Víkingar horn eftir að hafa sjálfir sent boltann aftur fyrir endamörk. RRB-væbið lætur ekki að sér hæða! Í hornspyrnunni ákváðu Framarar að koma Víkingum á óvart með því að sleppa því að valda danska nautið þeirra í teignum. Það reyndist mjög óvænt útspil, en að sama skapi ekki skynsamlegt og hann stangaði í netið, 0:1. Helv. fokkíng fokk.
Eftir markið tóku gestirnir öll völd á vellinum. Þeir hlupu í gegnum miðjuna okkar að vild og okkur gekk afleitlega að koma boltanum upp völlinn. Víkingar fengu 2-3 dauðafæri og í tvígang varði Viktor frábærlega. Hvílík sending úr Efra-Breiðholtinu sem þessi drengur er að reynast okkur!
Staðan hefði auðveldlega getað verið 0:3, en á 42. mínútu ákvað einn Víkingurinn að sýna af sér hroka glæpamannsins og reyna að sóla einhverja þrjá Framara á miðjum vellinum. Tibbling stjakaði hressilega við honum og dómari leiksins virtist hallast að því að Víkingurinn gæti sjálfum sér um kennt að hafa komið sér í þetta rugl, Tibbling var fljótur að senda á Kennie sem skeiðaði upp kantinn og sendi svo fyrir þar sem Byström uppfyllti spádóm RÚV-aranna, glæsilegt en fullkomlega óverðskuldað jöfnunarmark – 1:1.
Framarar voru brattari en Víkingar í hléi. Nokkuð almenn samstaða var þó um að það yrði að þétta í götin á miðjunni. Fyrir utan Viktor hafði enginn átt sérstaklega góðan leik, þótt geta verði um hina gríðarlegu vinnslu sem var í Fred sem endranær. Möguleikarnir á bekknum voru ýmsir.
Fram byrjaði seinni hálfleik með látum. Halli átti góða sendingu fyrir markið sem Róbert náði ekki að koma tánni í og í kjölfarið negldi Kennie í hliðarnetið. Þessi góða byrjun gaf þó villandi fyrirheit um hvað koma skyldi. Víkingar réðu ferðinni og sóknarþungi þeirra jókst eftir því sem á leið. Það var ekki að sjá að Fram væri liðið sem væri að koma úr tíu daga pásu en gestirnir þeir sem hafa verið á faraldsfæti og leikið þétt.
Róbert hefði getað komið okkur yfir gegn gangi leiksins á 63. mínútu eftir gullsendingu frá Fred, en hugsaði sig of lengi um og unglingurinn í Víkingsmarkinu náði að verja á síðustu stundu. Eftir að seinni hálfleikur var hálfnaður fóru stórsókningar að bylja á Frammarkinu. Viktor og varnarlínan þurfu í sífellu að bjarga á síðustu stundu. Tvær risavörslur frá Viktori héldu okkur inni í leiknum en svo kom hið óumflýjanlega: varamaður af bekknum kom Víkingum í 1:2 eftir að vörninni hafði verið rækilega splundrað. Enginn gat sagt neitt við þessu.
Beint í kjölfarið kom fyrsta skipting Framara. Már leysti Róbert af hólmi og einhverjum fimm mínútum síðar varð tvöföld skipting með Gumma og Tryggva inná fyrir Frey og Kyle. Þessi óneitanlega sóknarsinnaða breyting hafði nokkuð að segja. Fréttaritarinn hefur áður kallað eftir því að Tryggvi komi meira við sögu úr því að hann er að jafna sig á þessum langvinnu meiðslum. Hann fékk örfáar mínútur á móti Aftureldingu og skilaði sínu með prýði. Sama gerðist að þessu sinni – og Gummi var duglegur að slást um skallabolta við gestina. Flestir fylgdust þó bara með tímanum renna út hægt og bítandi. Fram fékk fáeinar hornspyrnur en lét aldrei reyna á unga Víkingsmarkvörðinn. Viðbótartíminn var fjórar mínútur.
Þegar fjórða mínútan var nálega liðin, ákvað einn Víkingurinn að skynsamlegt væri að hlaupa undir Framara sem kom fljúgandi rétt fyrir utan vítateiginn. Skríbent Fótbolta-punkts-nets telur að það hafi verið Sigurjón sem keyrður var í jörðina, en fréttaritari Framsíðunnar punktaði niður nafn Byströms. Það skiptir þó ekki máli. Íþróttaarmi Húsasmiðjunnar var amk stórlega misboðið að hafa ekki komist upp með þetta ofbeldisverk og ákváðu Víkingar að eyða orkunni fremur í að tuða yfir dómnum en að stilla upp í varnarvegg. (Höskuldarviðvörun: það var ekki mjög skynsamlegt af þeim.)
Erum við ekki að fara að skora? Umræðurnar á pöllunum voru ákafar. Hver ætti að skjóta? Halli? Tibbling var þarna á vappinu og Þorri líka… niii… var það ekki alltaf að fara að vera Kennie?
Og auðvitað var það Kennie sem einfaldlega smeygði boltanum í gegnum varnarvegginn og markhornið – óverjandi fyrir sólblindaðan unglinginn með derhúfuna á hausnum. Ó hvað við sungum. Ó hvað við hrópuðum – og þótt Skjaldsveinninn og markapelinn væru austur á landi á Bræðslunni, þá var hlegið og klappað alla leið heim í Hlíðar á næstmesta-lukkubíl Adda úr bankanum. RRB getur verið versta keppni í heimi, en hún getur líka verið sú langskemmtilegasta.
Næsti leikur er heima gegn Stjörnunni. Fréttaritarinn hefur öðrum hnöppum að hneppa en Skjaldsveinninn ætti að vera kominn heim frá hipsterarokktónleikunum og getur hripað niður skýrslu.
Stefán Pálsson