Fyrir mörgum, mörgum árum, löngu áður en Kristján Már Unnarsson varð framkvæmdafréttamaður Íslands – mættur með hjálminn og sýnileikavestið í hvert sinn sem einhver gerði sig líklegan til að þvera fjörð eða bora í gegnum fjall, var hann potturinn og pannan í blakdeild Fram sem átti nokkur góð ár í deild þeirra bestu. Hæst reist frægðarsól Framliðsins þegar því tókst að vinna hrinu af annars ósigrandi Þróttarliði. Síðan hefur mikið vatn runnið til sjávar og að mestu óvirkjað, Kristjáni Má til armæðu. Í dag eru Þróttarar farnir að keppa í alls konar hóppíþróttum þar sem bæði lið eru sömu megin við netið – þar á meðal í fótbolta bæði karla og kvenna. Og um það fjallar þessi pistill.
Fréttaritari Framsíðunnar er í framboði og ver því öllum kvöldum á fótboltaleikjum undir því yfirskyni að hann sé að næla sér í atkvæði. Það leiðir til einhæfs mataræðis – því eins og grillaðir fótboltavallahamborgarar geta verið ágætir, þá dekka þeir ekki allan fæðuhringin eins og hann var sýndur á veggspjöldunum í gamla daga. Þess í stað ákvað hann að borða kvöldmat heima með fjölskyldunni: hrísgrjónagraut soðinn upp úr haframjólk (yngri grísinn er víst með mjólkuróþol), vænum slurk af kanilsykri og lifrarpylsukepp af þeirri gerðinni sem inniheldur ekki undanrennuduft. Nostalgía níunda áratugarins steyptist yfir heimilisfólk. Hér vantaði ekkert nema Sanasól-flöskuna til að setja punktinn yfir i-ið.
Saddur og sæll ók fréttaritarinn á bláa metanfáknum sem er í dag orðinn bensínbíll af því að stjórnvöld hata loftslagið upp í Dal draumanna. Það var hryssingslegt, hitinn ekki mikið yfir frostmarki og næðingur. Mætingin í stúkuna var þó þokkaleg og á meðan kvöldsólarinnar naut við var ástandið þokkalegt ef maður hélt sig fjarri skugganum. Framliðið var í meginatriðum eins og í leiknum gegn Blikum. Orkus í marki. Emma Young, Harpa og Isabelle Gilmore aftastar. Hildur María og Freyja Dís bakverðir. Una Rós kom inn á miðjuna frá síðasta leik og var þar ásamt Brookelynn Entz og Söru Svanhildi. Alda og Taylor Hamlett frammi.
Leikurinn byrjaði í járnum. Gestirnir ívið meira með boltann en Framkonur tilbúnar að beita skyndisóknum. Fyrsta teljandi færið sem rataði í minnisbókina var ekki fyrr en eftir rúman stundarfjórðung þar sem Orkus þurfti að vera fljót að hugsa og skutla sér niður til að fanga óvænt skot. Fréttaritarinn rölti fram og til baka, þekkti fáa en náði þó að spjalla aðeins við Togga Pop sem var að sjálfsögðu mættur. Stemningin á vellinum var fín og krakkarnir á trommunum taktvissari en oft er raunin.
Fyrsta góða færi Framliðsins kom á 24. mínútu, þar sem Þróttarmarkvörðurinn fór í skógarferð og sóknarmaður Fram freistaði þess að vippa yfir hann, en framhjá markinu. Strax á næstu mínútu slapp Hamlett ein í gegn (og virtist grunsamelga rangstæð), stakk sér framhjá markverðinum sem var kominn lengst út úr teignum, en missti boltann of utarlega og náði ekki almennilegu markskoti.
Gestirnir komust yfir á 33. mínútu eftir hálfgert klafs. Forystan ekki endilega ósanngjörn en Þróttarar höfðu þó ekki skapað sér margt í leiknum. Hamlett fékk hálffæri í lok hálfleiksins en staðan í hléi var 0:1 og tíðindalítið. Fréttaritarinn trítlaði upp í fínumannastúku sem var mannlaus fyrir utan Gumma Torfa og Svanhvíti Valtýs. Meistaradeildarleikurinn var mallandi á sjónvarpsskjá og ákvað fréttaritarinn því að halda sig inni í hlýjunni með annað augað á honum þar til flautað yrði til leiksloka ytra.
Óhætt er að segja að allt annað og öflugra Framlið hafi komið út í seinni hálfleik. Fyrsta kortérið átti Framliðið hverja sóknina á fætur annarri sem skilaði sér í amk 3 algjörum dauðafærum þar sem Þróttarmarkvörðurinn varði ýmist vel eða okkar komnum tókst ekki að klára síðustu snertinguna sem skyldi. Fram fékk líka hverja hornspyrnuna á fætur annarri og sköpuðu þær sumar usla þótt þær væru á móti vindi.
Þjálfara Þróttar var ekki um sel og á 59. mínútu gerði hann þrefalda skiptingu – markið lá einfaldlega í loftinu! Og það reyndist alveg rétt – bara röngu megin á vellinum. Eftir tilgangslaust pirringsbrot á miðjum vellinum fengu gestirnir aukaspyrnu sem þær lyftu inn í teiginn, þar sem boltinn skoppaði óheppilega og eftir klaufalegt úthlaup okkar konu hrökk hann í netið, 0:2 – algjörlega gegn gangi leiksins og ljótt högg í nýrun. Veðurguðirnir tjáðu vanþóknun sína á þessari þróun mála með því að blása til snjóhríðar í maí.
Framliðið á heiður skilið fyrir að hætta ekki að sækja þrátt fyrir áfallið. Þegar stundarfjórðungur var eftir lá boltinn í Þróttarnetinu en rangstöðuflaggið var komið á loft. Katrín var þá komin inná fyrir Entz og skömmu síðar fór Freyja Dís af velli fyrir Sylvíu. Sara Svanhildur átti sláarskot þegar fimm mínútur voru eftir og áfram virtust Framkonur líklegar til að minnka muninn. Það var því til að bæta gráu oná svart þegar einfaldur kross gestanna endaði í markinu í fyrstu mínútu uppbótartíma – 0:3 tap í leik þar sem okkar konur voru síst lakari aðilinn en höfðu ekki sömu reynsluna og mótherjarnir. Landið hlýtur að fara að rísa á næstunni.
Stefán Pálsson
Myndir úr leiknum á vef KST 20253097 | Kristinn Steinn Traustason | Flickr