Einn af stofnendum Knattspyrnufélagsins Fram var Pétur Sigurðsson, langafi Más Ægissonar – hins bráðsnjalla bakvarðar og kantmanns Framliðsins í dag. Pétur var sonur Sigurðar Péturssonar fangavarðar, enda fékk hið unga fótboltafélag að halda nokkra fundi í hegningarhúsinu við Skólavörðustíg þar sem Pétur og fjölskylda bjuggu. Síðar varð Pétur Háskólaritari, íslenskufræðingur og að lokum heiðursdoktor við Háskóla Íslands fyrir framlag sitt til íslenskrar bókfræði og bókmenntasögu. Pétur Sigurðsson er líklega sá knattspyrnumaður Fram sem náð hefur mestum akademískum frama. Innan háskólasamfélagsins er oft talað um akademískt kortér – sem þýðir í raun að sjálfsagt þykir að byrja ekki fundi og mannamót fyrr en fimmtán mínútum eftir auglýstan upphafstíma. Það er ósiður sem klæddur hefur verið í búning hefðar og siðvenju.
Í anda þessarar sögulegu fortíðar sinnar ákváðu Framarar að viðhafa akademískt kortér í viðureign sinni gegn erkifjéndunum í Val í kvöld. Meira um það síðar.
Það var fótboltadagur í Hlíðunum, þar sem fréttaritari Framsíðunnar byrjaði daginn á Hlíðarenda þar sem hann horfði á sitt eigið hold og blóð leika fyrsta meistaraflokksleikinn fyrir eitt af Venslaliðum Vals. Sonurinn stóð sig ágætlega og tókst meðal annars að verjast marki á línu með því að fá boltann þéttingsfast í punginn. Það var í einhverjum skilningi myndlíking fyrir dag Valsmanna.
Addi í bankanum hafði hvatt til þess í góðum hópi manna að hittast á barnum á Hótel Natura, steinsnar frá Valsvellinum. Dágóður hópur varð við kallinu og mætti í upphitunina og þar var ekki töluð vitleysan. Í miðjum klíðum datt liðsuppstillingin inn á netinu. Hún var kunnugleg. Viktor í markinu, Sigurjón Þorri og Kennie í miðvörðum. Halli og Kristófer í bakvörðum. Ægir aftastur á miðjunni með Tibbling og Frey (nýbúinn að skrifa undir framlengingu á samningnum). Fred og Vuk frammi. Það er sérstakt gleðiefni hvað offramboð okkar af góðum miðjumönnum í sumar hefur gert það að verkum að við höfum „neyðst“ til að spila með Fred framarlega. Það var nánast knattspyrnulegur glæpur þegar við vorum að sólunda brasilíska undrinu í varnarstöður síðustu misserin.
Fréttaritarinn nestaði sig upp í Fjósi Valsmanna og settist svo fremst í stúkunni með Kristjáni Hnífsdalstrymbli og Geiramönnum. Það voru ekki margir áhorfendur á vellinum og Framarar virturst slaga upp í helminginn. Það heyrðist svo ekki múkk úr heimamannahluta stúkunnar á meðan við gestirnir lékum við hvern okkar fingur. Mörg gullkorn flugu, þar á meðal söngurinn: „Hann er fæddur í gær – hann er fæddur í gær… sonur hans Tufa – hann er fæddur í gær!“
Víkjum þá að hinu akademíska kortéri… Framliðið virtist illa samstillt í byrjun leiks og fyrstu fimmtán mínúturnar vorum við eins og úr takti. Tibbling og Kennie fengu raunar báðir tækifæri til markskots en sópuðu yfir, en heimamenn virtust hafa allt frumkvæði í leiknum. Þorri var einu sinni búinn að bjarga okkur úr tómu klandri þegar heimamenn komust 1:0 yfir með glæsiskoti af löngu færi á 10. mínútu.
Eftir á að hyggja hefðu Valsmenn betur sleppt því að skora þetta mark, því það reytti okkar menn til reiði. Um það leyti sem vallarklukkan sýndi fimmtán mínútur tóku Framarar öll völd á vellinum og virtust geta splundrað ósamstíga Valsvörninni að vild. Á 18. mínútu lék Vuk frábærlega upp að endamörkum og sendi glæsilegan bolta fyrir en enginn samherji fylgdi eftir til að pota boltanum í netið. Fjórum mínútum síðar átti Ægir – sem er valinn maður leiksins í kvöld – stórkostlegan sprett í gegnum miðjuna, tók á mann og annan áður en hann stakk boltanum í gegn á Frey sem var kominn einn í gegn og afgeiddi knöttinn snyrtilega í markið, 1:1.
Tveimur mínútum eftir jöfnunarmarkið sendi Freyr á Tibbling sem skaut naumlega framhjá úr dauðafæri. Enn liðu tvær mínútur og á 26. mínútu tók Fred hornspyrnu sem þvældist að lokum á Halla sem skoraði enn eitt mark sitt af harðfylgi, 1:2 og Framhraðlestin farin af stað. Og hún var ekki hætt: á 28. mínútu missti einn Valsarinn boltann klunnalega í öftustu varnarlínu, Fred var fljótur að hugsa, stakk sér í gegn og skoraði 1:3.
Á þessum tímapunkti virtist Fram geta skorað að vild. Draumasending Freds á Ægi á 33. mínútu endaði með neglu rétt yfir markið og beint í kjölfarið varði Valsmarkvörðurinn bylmingsskot frá Fred í horn. Frábært samspil Vuks og Freds var sömuleiðis nærri búið að skila marki á 39. mínútu og fáeinum sekúndum síðar skaut Kennie beint í fangið á markverðinum úr opnu færi. Yfirburðirnir voru algjörir og rauðklæddir fegnastir allra þegar loks var flautað til leiksloka.
Það var engin biðröð í Fjósinu eftir áfyllingu á bjór og hamborgara (sem var prýðilega ljúffengur þrátt fyrir að vera ekki Framborgari). Risið á heimamönnum var afar lágt.
Framliðið sem mætti til leiks eftir hlé var langt frá því að vera jafn fókuserað og í fyrri hálfleik. Sáralítið gerðist fyrstu mínúturnar uns Valsliðið fékk að prjóna sig í gegnum Framvörnina á 53. mínútu og minnka muninn í eitt mark, 2:3 og allt í einu var komin spenna í leikinn á ný. Fáeinum mínútum síðar þrumaði Fred í hliðarnet Valsmarksins og beint í kjölfarið gerði þjálfarateymið sína fyrstu breytingu. Kristófer og Tibbling fóru af velli fyrir Má og Róbert.
Það tók Róbert ekki langan tíma að setja mark sitt á leikinn. Hann átti frábært upphlaup sem endaði hjá Ægi sem skaut en boltinn hrökk af Valsmanni og í horn. Úr hornspyrnunni skoraði Þorri ágætt mark sem mistækur dómari leiksins dæmdi ranglega af – líklega fyrir hendi sem var þó aldrei raunin. Eftir þessi mistök missti dómarinn gjörsamlega stjórn á leiknum og gerði aragrúa mistaka sem blessunarlega reyndust þó ekki ráða úrslitum.
Um það leyti sem HM-leikir hefðu farið í seinni vatnspásu ákvað einn Valsmaðurinn að skynsamlegt væri að reyna að klæða leikmann Fram úr treyjunni með gult spjald á bakinu. Hann uppskar snarlega annað gult og þar með rautt. Framarar orðnir manninum fleiri það sem eftir leið leiks. Eina rökrétta skýringin á þessari hegðun er sú að leikmaðurinn hafi ólmur viljað fá að horfa á HM-stofuna og missa ekki af neinu í bronsleiknum á HM.
Nokkrum mínútum eftir rauða spjaldið hefðu Valsmenn hæglega getað misst annan mann af velli þegar Már var kýldur í jörðina en dómaratríóið tók ekki eftir neinu. Fred og Vuk voru kallaðir af velli skömmu síðar fyrir þá Badda og Byström. Herra Möbelfackta var nærri búinn að skora skömmu síðar, en sópaði boltanum hátt yfir markið úr kjörfæri. Síðustu fimm mínúturnar af venjulegum leiktíma virtist Framliðið hins vegar missa fókus og leyfa heimamönnum að sækja stíft að marki. Viktor þurfti oftar en einu sinni og oftar en tvisvar að láta til sín taka. Israel kom inná fyrir Frey til að styrkja vörnina en engu að síður hefði ekki mikið mátt út af bera til að Valsmenn stælu stiginu í leik sem þér hefðu með réttu átt að tapa með fimm eða sex mörkum gegn einu.
Niðurstaðan var þó frægur sigur á erkifjendunum í Austurbæjarslagnum. Er nokkuð skemmtilegra en að vinna Val? Jú mögulega að vera komnir í annað sætið í deildinni og eina liðið sem á raunhæfan möguleika á að ógna Íslandsmeisturum Víkinga. En áður en að því kemur þurftum við að vinna kvennalið Víkings á morgun, sunnudag, í Víkinni. Mætið þar eða verið ferningar!
Stefán Pálsson